Outrage over the relentless destruction of thousands of trees in the dense forest near the Bhimashankar Temple, nestled in the lap of the Sahyadris.
“ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲದ ವೇದನೆ
ಭೀಮಾಶಂಕರ ದೇವಾಲಯದ ಸಮೀಪ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮರಗಳ ಮಾರಣಹೋಮಕ್ಕೆ ಆಕ್ರೋಶ
ಪುಣೆ: ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ಮಡಿಲು, ಹಸಿರಿನ ಹೊದಿಕೆ, ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುವ ಮರಗಳು… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಮಾನವನ ಸ್ವಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪದಿಂದ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯವೇ ಇಂದು ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುವಂತಾಗಿದೆ. ಭೀಮಾಶಂಕರ ದೇವಾಲಯದ ಸಮೀಪದ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಉರುಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಲ್ಲಿ ತೀವ್ರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಮರಗಳು ನೆಲಕ್ಕುರುಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವುಗಳ ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ, ಕಾಗೆ, ಕೋತಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ನೆಲೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿವೆ.
ದಟ್ಟ ಹಸಿರಿನ ನಡುವೆ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕಲರವದ ಬದಲು, ಮರಗಳ ಮಾರಣಹೋಮದ ನೋವು ಆ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವಂತಾಗಿದೆ.
ಈ ಪ್ರಕೃತಿ ನಾಶದ ಕುರಿತು ಕವಿ ಡಾ. ಶಶಿಕಾಂತ ಪಟ್ಟಣ, ರಾಮದುರ್ಗ–ಪುಣೆ ಅವರು ತಮ್ಮ “ನಿಲ್ಲಲೊಲ್ಲದ ವೇದನೆ” ಕವನದ ಮೂಲಕ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.
“ಬೇರು ಕಿತ್ತ ನೋವು, ಹಸಿರು ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರ ಗಿಡಗಳ ಮಾರಣ, ಸೂರಿಲ್ಲದ ಜೀವವು… ನಿಲ್ಲಲೊಲ್ಲದ ವೇದನೆ” ಎಂಬ ಸಾಲುಗಳ ಮೂಲಕ ಮರಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುವ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಜೀವಿಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸಂಕಟವನ್ನು ಕವಿ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಬಿಂಬಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅರಣ್ಯ ನಾಶವು ಕೇವಲ ಮರಗಳ ಕಡಿತವಲ್ಲ. ಅದು ಮಣ್ಣಿನ ಸಂರಕ್ಷಣೆ, ಮಳೆಯ ಚಕ್ರ, ಜೀವವೈವಿಧ್ಯ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯದ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಗಂಭೀರ ವಿಚಾರವಾಗಿದೆ.
*ನಿಲ್ಲಲೊಲ್ಲದ ವೇದನೆ*
____________________
ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ಮಡಿಲಿನಲಿ
ಮುಗಿಲು ಮುತ್ತುವ ಮರಗಳು
ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿ ಬಿದ್ದವು
ಬೇರು ಕಿತ್ತ ನೋವು
ಹಸಿರು ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ
ಸಹಸ್ರ ಗಿಡಗಳ ಮಾರಣ
ಕೇಕೆ ಹಾಕಿ ಕುಣಿದರು
ಕಟುಕರ ಸಂಭ್ರಮ
ನೋಡಿ ನೋಡದ
ಕುರುಡು ನಾಯಕ
ಮಾರಿ ಬಿಟ್ಟ ಕಾಡನು
ಗುಬ್ಬಿ ಕಾಗೆ ಕೋತಿಗಳು
ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತವು
ಸೂರಿಲ್ಲದ ಜೀವವು
ಸ್ವಾರ್ಥ ತುಂಬಿದ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ
ಮುಗ್ಧ ಮರಗಳ ಸಾವು
ಗೆದ್ದು ಬೀಗಿದ ದುಷ್ಟ ಮನುಜ
ಮರ ಕಡಿದ ಸಾಧನೆ
ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ತಪ್ಪಲಲ್ಲಿ
ನಿಲ್ಲಲೊಲ್ಲದ ವೇದನೆ
ಆದ್ದರಿಂದ ಭೀಮಾಶಂಕರ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಮರಗಳ ಕಡಿತದ ಕುರಿತು ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಹಾಗೂ ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತ ಸಮಗ್ರ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ, ಮರಗಳ ಕಡಿತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು, ಅನುಮತಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆಯೇ, ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಪರಿಸರ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಆಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ಮರ ಕಡಿದ ಸಾಧನೆ”ಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ಬದಲು, ಉಳಿದಿರುವ ಕಾಡನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಮೇಲಿದೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಸಹ್ಯಾದ್ರಿಯ ಮಡಿಲಿನ ಈ ವೇದನೆ ನಾಳೆ ಇಡೀ ಸಮಾಜದ ವೇದನೆಯಾಗಲಿದೆ ಎಂಬ ಆತಂಕ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ.
– ಡಾ. ಶಶಿಕಾಂತ ಪಟ್ಟಣ ರಾಮದುರ್ಗ–ಪುಣೆ”
